Қазақ халқының төл асының бірі - сірне. Диетолог мамандардың айтуынша, бұл тағам ақуыздармен дəрумендерге өте бай. Ал дəрігерлер оның қан аздыққа таптырмайтын ем екенін айтуда. Бұл асты əзірлеуге көп уақыт кетпейді. Сірнені əр өңірде əртүрлі дайындайды. Бұл жеңсік ас көбіне қозының қом жинаған шағында дайындалады екен. Сондықтан жер көгеріп, көктемнің құлпырған шағында сірне жасау əдетке айналған. Жас төлдің еті өте жұмсақ, əрі сіңірсіз сіресіп пісетіндіктен де сірне аталады. Сірнені дайындау үшін: төлдің еті, сұйық май, дəмдеуіштер, пияз, аскөк (укроп, петрушка т.б), пияз, тұз, бұрыш, қою қаймақ немесе бие сүті керек, егер жоқ болса орнына картоп, сəбіз қосады.

Төлдің етін ірілеп турайсыз, сүйегінде мүмкіндігінше бөлу керек. Қазанға 1 литрдей сұйық май құйып, əбден қызған кезде туралған етті сүйегімен саласыз. Жақсылап қуырылған еттің үстіне дəмдеуіштер яғни пияз, аскөк, көк пиязды да салып, қажетінше бұрыштап, тұздайсыз. Кішкене қуырып артынша қою қаймақ немесе жаңа сауған бие сүтін құйып, буын шығармай бетін жақсылап бекітіп, 40-45 минут демдейсіз. Қаймақпен саумалдың орнына ірі етіп туралған картоп пен сəбіз қоссада болады. Буға піскен сірнені дастарқанға түсіре беруге болады.

Кейбір ауылды жерлерде басқарақ дайындайды екен. Қозы немесе лақтың іш майын қазанға салып ерітіп, шыжығын алып тастап, сойылған төлдің етін сүйегімен бірге саласыз. Ас күйіп кетпеу үшін астындағы отты бірқалыпты ұстау керек. Май шыжғырыла бастағанда түбіне жабысып қалмас үшін аз мөлшерде су құйып, 40 минутқа қақпағын мықтап жауып қоясыз. Оны араластырудың қажеті жоқ.

Енді бір жерлерде сірнені мына əдіс бойынша жасайды: етпен пиязды қуырып, тұз салып жай отқа əбден пісіреді де үстіне су құйып, қайнаған соң тəтті бұрыштың бірнешеуін екіге бөліп салады. Сосын бірнеше картопты екі бөлікке немесе бөлмей дөңгелек күйінше бетіне орналастырадыда ең жоғарғы бетін орамжапырақпен жауып тастайды. Біраз уақыттан соң картопты түртіп көреді, егер ол піссе ас дайын болды.